Rozdzial pierwszy

 -Masz racje!Bitwy na poduszki, jedzenie lodow o trzeciej w nocy!

-Nie mamy czasu, za chwile otworza galerie!Liv pospiesz sie mamy 10 minut do wyjscia, naprawde nie chce tego przegapic.

-Ok,ok.

Skierowalam sie do lazienki. Ona mysli, ze zdaze ubrac uczesac, umalowac i umyc w 10min? Latwo jej sie mowi, Mel to zawsze ma na wszysto czas.Umylam sie i ubralam, a potem Mel zrobila mi sniadanie.

-Jedz szybciej! Masz trzy minuty!- krzyczala Melody. Wydaje jej sie, ze to tak latwo? A kiedy ja sie uczesze?-Powiedz mi jeszcze czemu nie powiedzialas , ze twoja mama wyjechala?

-Nie mialam czasu.Zauwazylas chyba, ze ostatnio prawie wcale ze soba nie gadamy...

-To powiedz chociaz, gdzie wyjechala i po co?

-Wyjechala do babci, do Minesoty. Nie wiem jeszcze po co, pewnie chodzi o jakas drobnostke.- Sklamalam. Dobrze wiedzialam po co, ale nie moglam jej jeszcze tego zdradzic. Mel spojrzala mi prosto w oczy, pewnie przeczula, ze ja oklamywalam, ale nic nie powiedziala.

-Aha...o nie! Musimy wychodzic!- pociagnela mnie za nadgarstek i wybiegla ze mna na przedpokoj-dokonczysz jak wrocimy, a teraz szybko sie czesz i maluj.Dala mi sie uczesac i pomalowac, to dosc duzo jak na Melody, myslalam, ze wytarmosi mnie z domu za rekaw i nie pozwoli mi nawet umyc zebow.

-Szybciej, szybciej szybciej!-poganiala mnie przyjaciolka. Kiedy juz bylam gotowa wybieglysmy z mieszkania. pomyslalam sobie, jak dobrze, ze w moim bloku jest winda.

-Niech ta winda sie pospieszy! Jest dopiero na 2 pietrze!- przezywala moja sasiadka i najlepsza przyjaciolka.

-Nie no, musimy zejsc na nogach!

-Z 13 pietra?!-protestowalam.

-Dokladnie!-mowiac to mocno szarpnela mnie za nadgarstek i ruszyla w dol. Bylam wyczerpana juz na 9 pietrze, a u niej nie bylo widac najmniejszego nawet sladu zmeczenia. Jak ona to robi? Na samym dole ruszylysmy w strone sklepu, w ktorym miala byc ta "super" wyprzedaz na ktora tak spieszyla sie Mel.Po drodze troche zwolnila i rzucila:

-O matko! Ale sie ciesze! Ile tam musi byc niepowtarzalnych i wyjatowych rzeczy...ah...to wszystko bede miala juz za moment!

-Ta niepowtarzalnych, pewnie sa tam takie same rzeczy jak w kazdym innym sklepie, wiec nie cieszyla bym sie ta orginalnoscia.

-Zartujesz sobie? Jest piecdziesiecioprocentowa znizka na wszystko!-cieszyla sie Melody. Reszte drogi odbylysmy w milczeniu. Byla lekka mgla trudno bylo dostrzec co jest pare metrow przed nami, a ja czulam na sobie czyjs wzrok. W pewnym momencie naprawde sie przerazilam kiedy zobaczylam sinobladego meszczyzne w czarnym plaszczu i nie zastanawiajac sie wypalilam:

-Mel, widzialas go?

-Kogo?-odezwala sie zirytowana Melody

-No tego...niewazne pewnie juz calkiem zeswirowalam i mam zwidy. Znow nikt sie nie odzywal. Wial naprawde silny wiatr i rozwiewal wlosy na wszystkie strony. Znow zobaczylam bladego meszczyzne. Stal pod sklepem i sie we mnie wgapial, tak hipnotyzujacym wzrokiem, ze myslalam, ze oszaleje. Na koniec usmiechnal sie do mnie i zniknal.Nie byl to zwyczajny usmiech, bo jego zeby byly cienkie jak igly.

-Melody!-krzyknelam z przerazenia

-Co chcesz?

-Naprawde nic nie widzialas? Stal tu taki facet w czarnym plaszczu i melonie, kiedy na niego spojrzalam usmiechnal sie i zniknal!

-Moze cie podrywa- zaszydzila Mel

-Ja mu powaznie! Mial igly zamiast zebow! Mel, boje sie, a co jesli to jakis porywacz albo gorzej?

-Nie martw sie, jestesmy juz blisko, jak wejdziemy do galerii to o nim zapomnisz i sie wyluzujesz

-Masz racje...-stanelysmy przed galeria.To tutaj.

Obserwowana, prolog

  Wszyscy mowia do mnie Liv. Mam szesnaście lat i chodzę do liceum. Mam młodszego brata Michaela, ale i tak wszyscy wołają na niego Miki. Ma dwanaście lat i jest mega wkurzający. Nie tylko ja tak myślę, uważa tak też moja najlepsza przyjaciółka Melody. Chodzimy razem do tej samej szkoły, tej samej klasy, siedzimy w tej samej ławce, na tych samych lekcjach i mieszkamy w tym samym budynku. Znamy się od przedszkola, bo razem do niego chodziłysmy i od tego czasu sie nie rozstajemy. Dzisiaj, o godzinie dwunastej, jak zwykle jeszcze spałam, była sobota i były wakacje. Wczoraj tak długo siedziałam, oglądając film, że nie zwróciłam nawet uwagi, która jest godzina. Mianowicie była trzecia w nocy. Może dlatego; gdy dzisiaj o dwunastej zadzwonił mój telefon, byłam wściekła na dzwoniącego. Odebrałam telefon dopiero, gdy zadzwonił po raz czwarty. Zmęczonym glosem rzuciłam do słuchawki:

-Halo?

-Co ty, śpisz jeszcze?-

Tak, to napewno była Melody, największy ranny ptaszek jakiego znałam, dla niej godzina szósta (w sobotę, nawet nie chce wiedzieć, o której godzinie w dzień powszedni) to był czas na śniadanie, aż się zdziwiłam, że nie zadwoniła do mnie o ósmej.

-Teraz już nie śpię.-

Warknęłam do słuchawki.

-To dobrze, bo chyba nie zapomniałaś, że miałyśmy się dzisiaj wybrać do tej nowej galerii. Otwierają ją za pół godziny. Miała być w niej dzisiaj największa wyprzedaż tego roku na cały asortyment!-

Piszczała do słuchawki.

-Super, zaraz będę gotowa.-

Nie, żebym tak bardzo kochała zakupy i wyprzedaże, ale nie chciałam zrobić Mel przykrości. Ona uwielbia zakupy i wyprzedaże.

-To dobrze, że zaraz będziesz gotowa, bo już do ciebie schodzę!-

Krzyknęła tylko i się rozłączyła. Super, po prostu fantastycznie! znając Melody, gdy tylko tu zejdzie będzie kazała mi wychodzić w pidżamie, kapciach i nieuczesanej, ani nieumalowanej!

-Puk, puk, jest tam kto?-

Dochodziło zza drzwi.

-Otwarte!-

Krzyknęłam. Zaraz do pokoju weszła Melody, jak zwykle w fantastycznych ciuchach i fantastycznie umalowana. Ona to zawsze ma na wszystko czas.

-Jesteś sama w domu?-

Spytała.

-Przecież wiesz, że Miki jest na obozie, tata w Norwegii, w pracy, a mama wczoraj wyjechała na tydzień do babci.-

Powiedziałam. Przyjaciółka spojrzała na mnie ze zdziwieniem.

-To, że Miki jest na obozie wiedziałam, to, że tata w Norwegii też, ale o tym, że mama wyjechała i że na tydzień masz wolną chatę, nie raczyłaś mnie poinformować!-

Patrzyła na mnie z oburzeniem.

-No sorki, sorki. Wyleciało mi z głowy. Zresztą i tak bym ci dzisiaj powiedziała, a i mama się pytała czy na ten tydzień nie chciałabyś u mnie zostać, wie, że mieszkasz zaraz nad nami, ale z myślą, że nie będę sama spać w domu jest bardziej usatysfakcjonowana. To jak wchodzisz w to?-

Spytałam, a Mel krzyknęła.

-Pytasz czy w to wchodzę? No pewnie! Babskie wieczory i filmy z popcornem do północy! Fantastycznie! Mama na pewno się zgodzi!-

Krzyczała.